اختلال شخصیت نمایشی یا اختلال هیستریونیک چیست؟

به گزارش ساعت اینترنتی، خودنمایی، جلب توجه دیگران و رفتارهای اغواگرانه از ویژگی های افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی (Histrionic) است. با اختلال شخصیت نمایشی بیشتر آشنا شوید.

اختلال شخصیت نمایشی یا اختلال هیستریونیک چیست؟

بهاحتمال زیاد تا به حال با افرادی که برای جلب توجه دست به کارهای غیرعادی می زنندبرخورد کرده اید. از فرد موتور سواری که در خیابان برای جلب توجه به اصطلاح تک چرخ و بوقممتد می زند تا فرد به ظاهر با کلاسی که در یک مهمانی لباس عجیب غریب پوشیده وآرایش جلفی کرده است. به این رفتارهای غیر عادی که افراد مرتکب آن می شوند اختلالشخصیت نمایشی گفته می شود.

برای این گونه افراد دنیا سرتاسر صحنه نمایش است و آنانساعت اینترنتی سینمای آن. آنان سعی دارند به هر روشی دیگران را شیفته خود کنند. در برخوردبا این افراد صحبت های پر آب و تاب و جلب توجه کننده مکررا دیده می شود. این افرادهمواره در حال بزرگنمایی چیزهایی هستند که در ذهن شان می گذرد. رفتار بیمار در هردو جنس مرد و زن اغواگرانه و نمایشی است. اینگونه افراد در برخورد با جنس مخالفاهل لاس زدن و عشوه گری هستند؛ به خصوص خانم ها که ممکن است لباس های زننده بپوشندو آرایش های غلیظ نیز انجام دهند. افراد مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی (اختلالهیستریونیک) ممکن است برای جلب توجه ژست های تهدید، خودکشی هاینمایشی و یا بیماری های جلب توجه کننده نیز داشته باشند.

همانگونهکه تا اینجا متوجه شده اید، ویژگی اصلی اختلال شخصیت نمایشی، رفتار توجه طلبانه وهیجان پذیری مفرط و فراگیر است. این الگو در اوایل بزرگسالی آغاز و در زمینه هایگوناگون ظاهر می شود.

ملاک هایتشخیص اختلال شخصیت نمایشی

بهاختلال شخصیت نمایشی اختلال هیستریونیک نیز گفته می شود. هستریونیک یکی از مشتقاتواژه هیستری است. هیستری واژه کهنه ای در زمینه روانپزشکی است و برای بیماری هاییبه کار برده می شود که در آن ها علل هیجانی و نشانه های عاطفی به یک نشانه جسمانیتبدیل می شود.

برای تشخیصاین اختلال، وجود پنج (یا بیشتر) علامت از علائم زیر ضروری است:

  • درموقعیت هاییکه کانون توجه نیست احساس ناراحتی می کند.
  • تعاملاو با دیگران معمولا با رفتار اغوگرانه و برانگیزنده مشخص است.
  • هیجاناترا بطور سطحی و با تغییرات سریع ابراز می کند.
  • مستمرااز ظاهر فیزیکی خود برای جلب توجه استفاده می کند.
  • سبکگفتار او برداشت گرایانه و فاقد جزئیات است.
  • تلقین پذیراست، یعنی به آسانی تحت نفوذ دیگران و موقعیت قرار می گیرد.

افرادمبتلا به اختلال شخصیت نمایشی بشدت تاثیر پذیر هستند و از نظر اعتماد کردن بهافراد صاحب قدرت، ممکن است بسیار زود باور یا ساده لوح باشند و عقیده داشته باشندکه این افراد به صورت معجزه آسایی قادرند مسائل آن ها را حل کنند. این افراد میلدارند تا به دیگران شک کنند و به سرعت مجاب شوند. افراد مبتلا به این اختلال، اغلبروابط را صمیمانه تر از آنچه واقعاً هست در نظر می گیرند و تقریباً هر آشنایی را باعزیزم یا دوست عزیزم خطاب می کنند و پزشکانی را که تنها یک بار و یا دو بار و آن همتحت شرایط حرفه ای ملاقات کرده اند، با اسامی کوچک مورد خطاب قرار می دهند. در اینگونه افراد، خیال پردازی های عشقی شایع است.

ویژگی هاو اختلال های همراه اختلال شخصیت نمایشی

افرادمبتلا به اختلال شخصیت نمایشی ممکن است برای رسیدن به صمیمیت هیجانی در روابطعاشقانه یا رابطه جنسی خود مشکل داشته باشند. آنها اغلب در روابط خود با دیگران، بدون اینکهآگاه باشند نقش بازی می کنند (برای مثال، نقش قربانی یا شاهزاده خانم). آنهاممکن است از یک سو با فریب کاری یا گمراه سازی هیجانی شریک جنسی خود را کنترلکنند، در حالی که از سوی دیگر وابستگی چشم گیری را نسبت به آنها نشان می دهند.افراد مبتلا به این اختلال، اغلب با دوستان همجنس خود روابط مختلفی دارند، زیراروش بین فردی آنان از نظر جنسی برانگیزاننده بوده و ممکن است برای روابط دوستانهآنها تهدید کننده به نظر برسد.

همچنینممکن است به واسطه خواست های مربوط به توجه مداوم، باعث بیزاری دوستان خود شوند.هرگاه مرکز توجه نباشند، بیشتر افسرده و پریشان می شوند. آن ها ممکن است خواهانتازگی، تحریک و هیجان باشند و از انجام کارهای معمولی خود، کسل شوند. این افراد،اغلب در موقعیت هایی که موجب به تأخیر افتادن پاداش می شوند، احساس ناکامی کرده و یاقادر به تحمل آنها نیستند و اغلب اعمال شان معطوف به کسب رضایت مندی فوری است.اگرچه اغلب یک شغل یا طرح کاری را با شور و اشتیاق فراوان آغاز می کنند، ولی علاقه شانممکن است به سرعت کاهش یابد. خطر واقعی خودکشی این افراد مشخص نیست، ولی تجربه هایبالینی نشان می دهند که افراد مبتلا به این اختلال برای جلب توجه، در معرض خطر ژست هایتهدید به خودکشی هستند. اختلال شخصیت نمایشی به میزان بیشتر با اختلال جسمانیکردن، اختلال تبدیلی و اختلال افسردگی عمده همراهاست. معمولاً اختلال شخصیت مرزی، خودشیفته، ضداجتماعی و وابسته همراه با ایناختلال نیز ظاهر می شوند.

تفاوت اختلال شخصیت نمایشی با سایر اختلال هایشخصیتی دیگر

ممکن استسایر اختلال های شخصیت با اختلال شخصیت نمایشی اشتباه گرفته شوند، چون ویژگی هایمشترک معینی دارند. بنابراین، تمایز میان این اختلال ها براساس تفاوت های موجود درویژگی های شاخص آنها مهم است. با وجود این، اگر فردی دسته ای از ویژگی های شخصیتیرا داشته باشد که علاوه بر اختلال شخصیت نمایشی، با ملاک های یک یا چند اختلال شخصیتدیگر نیز مطابقت کنند، باید تمام تشخیص ها را مطرح نمود. اگرچه می توان اختلال شخصیتمرزی را نیز با توجه طلبی، رفتار فریب کاری، و تغییر سریع هیجان ها مشخص کرد، ولیاین اختلال نیز با خود تخریبی، گسستگی قهرآمیز روابط نزدیک و احساس های مزمن پوچیعمیق و آشفتگی هویت مشخص می شود. افراد مبتلا به اختلال شخصیت ضداجتماعی و اختلالشخصیت نمایشی در گرایش به تکانش گری، سطحی بودن، هیجان طلبی، بی پروایی، اغوا گریو فریب کاری شبیه به هم هستند، ولی اشخاص مبتلا به اختلال شخصیت نمایشی بیشتر در هیجان هایخود اغراق می کنند و درگیر رفتارهای ضداجتماعی نمی شوند.

افرادمبتلا به اختلال شخصیت نمایشی در کسب محبت مهارت دارند، در حالی که اشخاص مبتلا بهاختلال شخصیت ضداجتماعی در کسب منفعت، قدرت یا سایر رضامندی های مادی ماهر هستند.اگر چه افراد مبتلا به اختلال شخصیت خوشیفته نیز به توجه دیگران نیاز دارند، ولیمعمولاً برای رجحان خود، خواهان تمجید دیگران هستند.

اختلالشخصیت نمایشی را باید از تغییر شخصیت ناشی از یک بیماری جسمانی که در آن این صفاتبه واسطه اثرات مستقیم یک بیماری جسمانی روی دستگاه عصبی مرکزی پملاقات می شوند،تفکیک کرد. همچنین باید اختلال شخصیت نمایشی را از نشانه هایی که ممکن است درارتباط با مصرف مزمن مواد به وجود آیند (برای مثال، اختلال مرتبط با کوکائین که درجای دیگر مشخص نشده است)، متمایز کرد. بسیاری از افراد ممکن است صفات شخصیت نمایشیرا نشان دهند. تنها هنگامی که این صفات انعطاف ناپذیر, ناسازگارانه و پایدار باشندو آسیب کارکردی یا پریشانی ذهنی قابل ملاحظه ای را موجب شوند اختلال شخصیت نمایشیتلقی می شوند.

روش هایدرمان اختلال شخصیت نمایشی

رواندرمانی

این افراد اغلب از احساسات واقعی خود بی خبرند وتبیین احساسات درونی آنها، فرایند درمانی مهمی است. روان درمانی مبتنی بر روان کاویاست.

دارودرمانی

داروهایضد اضطراب: داروهای ضد روان پریشی برای مسخ واقعیت و خطاهای ادراکی بیماری است کهمعمولاً بسیار هیجانی است و ممکن است بیش از اندازه به دنبال جلب توجه باشد.

منابع:

- کتاباختلالات شخصیت در زندگی مدرن. تئودور میلون.2004. ترجمه وحید نوروززاده

-روانپزشکی کاپلان وسادوک

منبع: ستاره

به "اختلال شخصیت نمایشی یا اختلال هیستریونیک چیست؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "اختلال شخصیت نمایشی یا اختلال هیستریونیک چیست؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید